Academic Branding and Portfolio Control
One of the things I consistently tell grad students is that they need to start developing an online profile now, their future, and the future of the profession depends on this. While already established faculty (read ones with secure full time jobs) can afford to ignore the developing intellectual landscape the coming generation of scholars will have no such privilege. This is a softer version of two other related points: that what you do in college matters far less than developing a digital portfolio, and that in the future you can be online or be irrelevant (quick, before you send me hate mail on the second one it is not an evaluative claim merely a descriptive one).
A couple of recent news items and conversations and developments brought this into focus and got me thinking about this problem, so bear with me for this longer than usual blog post as I explain how this all ties together, but first here are the pieces:
- Facebook changes their terms of service, and then changes them back.
- Tom Scheinfeldt writes about “Scholar Branding”
- Interfolio launches a new service aimed at academics who want to have a public online profile.
- In this past week I have had at least four conversations with junior faculty members in the humanities who would like to build a website/develop a digital presence for various reasons.
One of the things the digital era affords us as scholars is the ability to both deliver to a wider audience, and develop a reputation independent of institutional structures. That is, not only can you blog about developments in your field, and blog about how those developments might be of interest to a wider audience, and audience outside of your immediate classroom and colleagues, but perhaps more importantly one can develop a profile and voice that is more important than the specific institution with which you are associated. Think about this as rather than being a professor from Omega university who writes about Legal Institutions in Meerkat Communities, you can be a professor who writes about Meerkats and the Law and who is associated with Omega university. This is not really anything earthshaking, but rather a general trend that the internet creates, administrative and sorting functions are pushed down to the local level. This is happening in all sorts of fields and education will certainly follow.
In this landscape managing your online “portfolio” will become increasingly important. Tom Scheinfeldt was making a similar point in his recent post, “Brand Name Scholar,” albeit while referring mostly to institutions. But I think this holds for scholars as well. If you publish a book, write an article, make an appearance, apply for a job, you can be sure that a large portion of your audience will google you (or employ another search engine of their choosing). It is to your advantage to be able to be seen and findable in this type of information structure. As a way of demonstrating this google any random name, heck even try your own name, and see what comes up. In many instances the top hit for any particular name is a linkedin account or a facebook account. I think most academics would want people viewing their own faculty profile before a link to a page in which their name appears on a list of conference speakers or worse perhaps, a place where someone is questioning your academic credentials or argument. Its to your adverting to control the discourse.
Now linkedin in part serves this function for professionals, making it easy to find someone’s professional portfolio and set of related contacts, but it doesn’t quite work for academics, as it doesn’t allow the flexibility as much to constantly update and link to courses one is teaching along with links or perhaps the full documents from recent publications and presentations. Now universities in part can fill in the gap for their faculty by having faculty pages, but this means that your “reputation” and content are tied to a specific institution, buried deep within a series of faculty and department pages which you may or may not have the ability to update easily, and which you certainly would not have the ability to change the look of, and perhaps most importantly you could not take with you if you left the institution. Simply put you want a place that you control, that you can take with you independent of any institution, that demonstrates to the world what type of scholar you are, and what you do.
These can serve a range of functions, from presenting a simple CV and list of courses taught, to linking to research, hosting a discussion for a recently released book, to an ongoing conversation about current events . . .The point is you want a space you control.
Now one solution to this would be for someone to build/host a “facebook for academics” one particularly tailored to the interests of those working in academia. I think this is the tack academia.edu is perhaps taking over the long term by creating a large database of faculty and faculty profiles, but as of now it doesn’t really allow one the sort of robust functionality you might want.
Enter Interfolio. Let me start by saying I recommend Interfolio (not this current product but its prior set of services: dossier management). I used them during my job search and had nothing but a good experience with them. The few times (2) I had to contact customer service they were wonderfully responsive. My only complaint is that they are pricey, especially for poor graduate students, but I don’t get the sense that they are artificially inflating prices, just that I wish there was a cheaper way to handle this (perhaps if more Universities could receive documents electronically . . .). So, it seems like a natural transition for Interfolio to develop a platform for academics to manage their online portfolio, again a sort of facebook for academics, to serve as a central hub to which scholars can point people interested in their work. It appears from this mock-upthat they have developed a platform that will cater to all of the interests/needs of most academics.
I am of two minds about this. Part of me thinks that many academics need this, especially the less digitally savvy ones, ones for whom setting up their own webpage and/or set of pages would be a daunting task, even if using something like iWeb. And when I talk to academics who are not well versed in things digital, but who want to have their own online portfolio this seems to be one of the larger barriers. So, I definitely see Interfolio filling a gap. But on the other hand I think it is better to develop your own profile, your own set of pages and develop the digital literacy to control your own data. Why? Because of Facebook. If Facebook has taught us one thing it is that the services that provide us with places to store and share information about ourselves, develop an uncomfortable amount of power, and that when these sites decide to change TOS or use your data in ways in which you are uncomfortable with, there is often little you can do. I think in this regard the internet has two futures (similar argument here to Zittrain) one which people set up their own websites and places to share information, and one in which this information is increasingly centralized, and the end user has less and less control over said information presentation and dissemination. Me I prefer the former, sure the learning curve is tougher for that route, but I think the payoff is larger. So I will be curious to see how this develops whether faculty will develop a digital literacy to present themselves to the world controlling their own information, or increasingly farm this out to third party services, where an academia.edu or a facebook for academics replaces the University, rather than individual academics controlling their own voice and presentation.
Update: After I wrote this post I talked/emailed with some folks at Interfolio who saw this post. The Interfolio model is to let the users control/own all of their data, in other words you don’t give up the rights to your stuff, and you don’t have to worry about them selling your data (the other side of this is that the service will be subscription based). So, kudos to interfolio for doing this right.
March 9th, 2009 at 8:32 am
Ik wil helemaal niet dat Google een profiel van mij heeft. Ik wil privacy. Daarom gebruik ik Google niet maar Ixquick. die slaan geen IP-adressen op.
This comment was originally posted on Marie-Jose Klaver
March 9th, 2009 at 9:47 am
De Volkskrantredactie adviseert om anoniem te reageren en te bloggen, terwijl NRC Handelsblad juist wil dat de volledige naam wordt vermeld.
Beide kranten hebben een netetiquette, die niet wordt toegpast bij laster tegen een prive-persoon.De redacties van de kranten weigeren anonieme reacties te verwijderen, die op een prive-persoon gericht zijn. De redacties van kranten houden zich niet aan de eigen netetiquette, zodat de Google iedere mening over een prive-persoon zichtbaar maakt. De laster door anonieme persoon wordt dan getoond in de Google zoekresultaten met de link naar de Volkskrant en NRC. NRC Handelsblad toont dan ook de eigen overtreding van de netetiqette aan.
De volkskrantredactie gaat een stapje verder en reageert op het verzoek om het verwijderen van de naam, dat dit een satire op de persoon betreft van een anonieme persoon en dat dit geen laster is, maar onschadelijk volksvermaak. Het gaat zelfs zo ver dat personen stukken gaan kopieren uit forums en dit als eigen reactie indienen bij de Volkskrant, om een bijdrage te kunnen leveren aan de satire op de bepaalde prive-persoon.
Dit aspect van anonieme laster wordt onvoldoende belicht in bovenstaand artikel over profielen op internet.
This comment was originally posted on Marie-Jose Klaver
March 9th, 2009 at 9:48 am
Oppassen met Google!
Zie hier meer risico’s en manieren om te minderen met Google:
http://wouterbaars.net/blog/2009/02/louter-wouter/alternatieven-voor-google/
This comment was originally posted on Marie-Jose Klaver
March 9th, 2009 at 10:23 am
Als internet community strateeg en trainer, krijg ik steeds meer vragen over het online profiel. In tegenstelling to wat mensen denken gaat het niet om de technologie die je gebruikt, maar is het een ontdekkingstocht naar je eigen passie. Wat je uitstraalt via je profiel krijg je meer dan ooit terug als (werk) kansen. Maar met al die netwerken (wie zit waar?) wordt de Google-baarheid inderdaad steeds belangrijker. HOE je jezelf beschrijft (netwerk / communicatiestijl) is daarbij doorslaggevend voor je online succes. Voor meer info: onlinenetwerken.info
This comment was originally posted on Marie-Jose Klaver
March 9th, 2009 at 10:26 am
@Rob: volgens mij gaat het in deze tekst meer om de resultaten die “zoekenden” voorgeschoteld krijgen wanneer zij met google op een naam zoeken. Deze vormen automatisch een soort “profiel”.
This comment was originally posted on Marie-Jose Klaver
March 9th, 2009 at 1:36 pm
1. rob.
Niks geen IP adres. Er wordt naar jouw naam gezocht.
Mijn google search was ik niet al te blij mee en heb het afgelopen jaar ervoor gezorgd dat mijn naam anders bekend werd. (ook qua interesses) Nu is mijn google (googlen naar mijzelf) weer completerend. 4 à 5 onderwerpen over mijzelf (ook geschreven).
Alleen de link naar mijn artiestennaam is ‘nog’ niet gelukt.
This comment was originally posted on Marie-Jose Klaver
March 9th, 2009 at 6:56 pm
Eea heeft ervoor gezorgd dat ik mijn voornaam niet meer voluit schrijf op dit NRC stuk.
Daarnaast heeft Google er al voor gezorgd dat mijn mobiele telefoonnummer niet meer vermeld wordt op de contactpagina van mijn vrijwilligers site.
Het kan niet anders.
Ik heb het geluk dat mijn achternaam redelijk veel gebruikt is, en de eerste letter je ook niets wijzer maakt.
Daarnaast weet ik al dat er iemand is die met dezelfde initialen als ik, af en toe publiceerd, maar wel op een dermate wijze dat ik niet te vinden ben.
Een simpele site als Marktplaats zorgt al voor een flinke vulling van de zoekmachine, slechts weinigen gaan daar bewust mee om.
Ondanks het feit dat Marktplaats bijvoorbeeld zo slim is, om namen en telefoonnummers slechts als plaatje weer te geven, zetten sommige adverteerders rustig hun echte email adres als tekst erbij.
Dom Dom Dom.
Als het NRC net zo met de namen zou werken als bijvoorbeeld Marktplaats, valt een gewone reagerende naam niet meer te vinden.
99% wat met mijn naam te vinden is, voegt niets toe, en zegt niets over mij.
Het interesseerd me niet, zolang er geen criminele naamgenoten het www onveilig maken.
Echter: hiermee heb je direkt het zwakke punt te pakken.
Wil ik iemand flink plagen, kan ik dus het beste onder zijn naam wat ruige tekst op diverse fora plaatsen.
Een Grof openbaar Hyves account wil dan ook nog wel helpen om de zaak verder te verzieken.
Het niet kunnen opschonen van de Google database, vindt ik dus een stevig minpunt.
Je kunt alleen door vervuilen je naam naar de achtergrond krijgen.
This comment was originally posted on Marie-Jose Klaver
March 9th, 2009 at 7:39 pm
Laat ik nu wetenschapper zijn, werken in een hoger betaalde functie bij de overheid, en het kan mij geen barst schelen wat er over mij of aanverwanten op internet circuleert. Ik sta niet bij Hyves, Facebook of andere digitale sneeuwwitjeprogramma’s te boek en doe niets aan digitale zelfverheerlijking.
Want dat is het en niets meer. Ik hou van m’n privacy en wens niet lastig gevallen te worden door ‘cyberenqueteurs’
Dit zijn de uitwassen van internet, net als de hypotheekverstrekkingen in Amerika…
This comment was originally posted on Marie-Jose Klaver
March 9th, 2009 at 8:15 pm
Google is de nieuwe microsoft. Het enige dat zij willen is zoveel mogelijk info over de webgebruiker, zodat zij direct daaraan hun reclame kunnen aanpassen en zoveel mogelijk geld verdienen aan jouw info en surfgedrag.
Ook qua zoeken: Google is niet geïnteresseerd in het leveren van de juiste informatie die je zoekt. Google wil je koppelen aan de populairste pagina’s (waarop zij zelf weer advertenties kunnen plaatsen) en de pagina’s van betalende klanten.
This comment was originally posted on Marie-Jose Klaver
March 9th, 2009 at 10:03 pm
Thanks for mentioning Interfolio, David. We’re excited to be offering the new online portfolio. As we work with the academic community, our goal is to create a platform that fits their needs, respects their document rights and helps ease the process of digital adoption, while still offering people the chance to create a truly unique web presence. While we’re still in beta right now, I’d invite anyone who is interested in testing it out to contact me and we can set up a trial account.
March 10th, 2009 at 8:12 am
@Bart: volgens mij begrijp je niet helemaal waar het om gaat.
Google (en, per definitie, elke zoekmachine!) houdt alles bij wat ze op internet tegenkomen, ook gegevens van/over personen. Dit zijn bijvoorbeeld de welbekende Hyves en Facebookpagina’s die gebruikers zelf aanmaken, maar de kans dat er gegevens van jou te vinden zijn op internet die niet door jou maar door iemand anders zijn ingevoerd, wordt steeds groter.
Ik noem maar iets: ooit in dienst geweest misschien? Het bárst van de sites, vaak van hobbyisten, waarbij ze daar aandacht aan besteden en daarbij ook nog wat anekdotes uit hun diensttijd noemen. Daar kun jij (of een naamgenoot van je!) ineens tussen staan zonder dat je daar zelf ooit iets voor hebt gedaan.
Daarnaast beweer je wetenschapper te zijn met een redelijk hoge(r betaalde) functie binnen de overheid. Redelijke kans dat je dus op meerdere plekken op internet genoemd wordt zónder dat je daar zelf invloed op hebt.
Op deze manier kan het gebeuren dat er van alles over je te vinden is, misschien zelfs dingen die je zelf minder aangenaam vindt dat deze gevonden worden. Vandaar dat meer en meer mensen zich bezighouden met hoe ze op internet overkomen. Of dit gebeurt door het maken van een eigen website of door op een andere manier actief te zijn op internet is minder relevant. Op deze manier proberen veel mensen (ikzelf ook: ik gebruik geen Hyves, LinkedIn, Facebook maar wél een eigen website) invloed uit te oefenen op hun eigen image op internet. En dat is behoorlijk effectief…
This comment was originally posted on Marie-Jose Klaver
March 11th, 2009 at 9:57 pm
For sure, in certain disciplines (or maybe in all disciplines?), grad school applicants with their own web sites have a pretty decent advantage over those who don’t. So, I agree with your position. You say, “I think it is better to develop your own profile, your own set of pages and develop the digital literacy to control your own data.” Can you suggest a few quick steps or resources to help develop this literacy, especially for people like me, who equate web development with brain surgery? I still can’t figure out the difference between a host, a server, and a domain… and I have tried!
March 13th, 2009 at 1:51 am
Hello Rachael,
I touch on some aspects of developing an academic profile (e.g. ResearcherID.com) is the following presentation I gave to a graduate-level professional skills course:
Slides:
http://tinyurl.com/cp7sjn
Narrated on my podcast:
http://tinyurl.com/42ryfj
It seems that there are tons of websites now that allow you to create a profile, then by linking these profiles together you can begin to establish a net-based presence. I use Scribd.com a lot. Drop me a line if you wish to discuss this further.
- Mike Pascoe
March 29th, 2009 at 6:47 pm
There is a facebook like site for academics: academia.edu. I am ambivalent yet as to its functionality and the plus/minus of it, as it seems to still be fairly new and mostly populated by international scholars. But hey, its free, I filled out a page, it is a nice way to have my (limited) scholarly work available to the public. Easy url too.
April 23rd, 2009 at 6:09 pm
My company has just launched a web-based portfolio site at http://www.apojigo.com. Apojigo makes it extremely easy to build a rich, multi-media portfolio, and it’s tabbed interface is very intuitive for viewers navigating the portfolio. Oh, and it’s free. Please take a look and let me know what you think!
- John Ennis